Udyoga Parva, Adhyāya 148: Vāsudeva’s Report—Mobilization and the Nīti Sequence
Sāma–Bheda–Daṇḍa
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तम: । धार्मिक: सत्यवादी च पितु: शुश्रूषणे रत:,“नृपश्रेष्ठ देवापि महान् तेजस्वी होते हुए भी चर्मरोगसे पीड़ित थे। वे धार्मिक, सत्यवादी, पिताकी सेवामें तत्पर, साधु पुरुषोंद्वारा सम्मानित तथा नगर एवं जनपद- निवासियोंके लिये आदरणीय थे। देवापिने बालकोंसे लेकर वृद्धोंतक सभीके हृदयमें अपना स्थान बना लिया था
devāpis tu mahātejāstvagdoṣī rājasattamaḥ | dhārmikaḥ satyavādī ca pituḥ śuśrūṣaṇe rataḥ ||
বায়ুৱে ক’লে—দেৱাপি মহাতেজস্বী আৰু ৰজাসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ আছিল, কিন্তু তেওঁ চর্মৰোগত পীড়িত আছিল। তথাপি তেওঁ ধৰ্মপৰায়ণ, সত্যবাদী আৰু পিতৃসেৱাত ৰত আছিল—দেহ ৰোগে ভাৰাক্ৰান্ত হ’লেও নৈতিক মহিমা আৰু পিতৃভক্তিৰ দীপ্তি ম্লান নোহোৱাটো তেওঁ দেখুৱালে।
वायुदेव उवाच
The verse highlights that dharma and truthfulness are not diminished by physical affliction; a ruler’s true excellence is shown through ethical conduct and devoted service—especially filial service.
Vāyu describes King Devāpi: despite suffering from a skin disease, he is portrayed as an exemplary king—righteous, truthful, and devoted to serving his father—setting up a moral exemplar within the Udyoga Parva discourse.