Shloka 156
Kuntī–Karṇa Saṃvāda: Lineage Disclosure and Appeal to Fraternal Dharma
पाण्डवेषु कथं हार्द कुर्यान्न च पितामह: । “आचार्य द्रोण तो सदा हमारे हितकी इच्छा रखनेवाले हैं। वे अपने शिष्योंके साथ कभी युद्ध नहीं कर सकते। इसी प्रकार पितामह भीष्म भी पाण्डवोंके प्रति हार्दिक स्नेह कैसे नहीं रखेंगे?
pāṇḍaveṣu kathaṃ hārdaṃ kuryān na ca pitāmahaḥ |
বৈশম্পায়নে ক’লে—পিতামহ পাণ্ডৱসকলৰ প্ৰতি অন্তৰৰ স্নেহ কেনেকৈ নাৰাখিব? আচার্য দ্ৰোণ সদায় আমাৰ হিতেই কামনা কৰে; তেওঁ নিজৰ শিষ্যসকলৰ সৈতে কেতিয়াও যুদ্ধ কৰিব নোৱাৰে। তেনেদৰে পিতামহ ভীষ্মও পাণ্ডৱসকলৰ প্ৰতি হৃদয়ঙ্গম স্নেহ কেনেকৈ নাধাৰণ কৰিব?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid impending war, dharma is shaped by enduring relationships: elders and guardians are expected to retain compassion and goodwill toward those they have protected, and the absence of such feeling is portrayed as unnatural and ethically suspect.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Vaiśaṃpāyana highlights the moral tension for the Kuru elders: Bhīṣma, though aligned with the Kaurava side by obligation, is still bound by deep familial affection toward the Pāṇḍavas.