Shloka 2
Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
कुन्ती बोली--शतन्नुओंको संताप देनेवाले श्रीकृष्ण! इस प्रसंगमें विद्वान् पुरुष विदुला और उसके पुत्रके संवाद-रूप इस पुरातन इतिहासका उदाहरण दिया करते हैं ।। अन्र श्रेयश्व भूयश्व॒ यथावद् वक्तुमरहसि । यशस्विनी मन्युमती कुले जाता विभावरी
kuntī bolī—śatannūnoko santāpa denevāle śrīkṛṣṇa! isa prasaṅgame vidvān puruṣa vidulā aura usake putrake saṃvāda-rūpa isa purātana itihāsakā udāharaṇa diyā karate haiṃ. atra śreyaś ca bhūyaś ca yathāvad vaktum arhasi | yaśasvinī manyumatī kule jātā vibhāvarī ||
কুন্তী ক’লে—হে শ্ৰীকৃষ্ণ, অসংখ্য জনৰ সন্তাপ দহনকাৰী! এই প্ৰসঙ্গত পণ্ডিতসকলে বিদুলা আৰু তেঁওৰ পুত্ৰৰ সংলাপ-ৰূপ প্ৰাচীন ইতিহাসৰ দৃষ্টান্ত দাঙি ধৰে। ইয়াত আপুনি যথাক্ৰমে শ্রেয় আৰু ভূয়—দুয়োটাই যথাযথভাৱে ব্যাখ্যা কৰিব লাগে। সেই যশস্বিনী, মন্যুমতী, কুলজাত, দীপ্তিমতী—বিদুলা (বিভাবৰী)…
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical deliberation as a choice between śreyas (the higher, morally right good) and bhūyas (worldly gain), urging that counsel should address both clearly and in proper order, using authoritative precedents (itihāsa) to guide action.
Kuntī addresses Śrī Kṛṣṇa and introduces an ancient illustrative story—Vidulā’s dialogue with her son—commonly cited by the learned. She requests Kṛṣṇa to explain the matter by distinguishing what is truly beneficial from what is materially advantageous.