Shloka 13
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
रोमकूपेषु च तथा सूर्यस्येव मरीचय: । त॑ दृष्टवा घोरमात्मानं केशवस्य महात्मन:,समस्त रोमकूपोंसे सूर्यके समान दिव्य किरणें छिटक रही थीं। महात्मा श्रीकृष्णके उस भयंकर स्वरूपको देखकर समस्त राजाओंके मनमें भय समा गया और उन्होंने अपने नेत्र बंद कर लिये। द्रोणाचार्य, भीष्म, परम बुद्धिमान् विदुर, महाभाग संजय तथा तपस्याके धनी महर्षियोंको छोड़कर अन्य सब लोगोंकी आँखें बंद हो गयी थीं। इन द्रोण आदिको भगवान् जनार्दनने स्वयं ही दिव्य दृष्टि प्रदान की थी (अतः वे आँख खोलकर उन्हें देखनेमें समर्थ हो सके)
romakūpeṣu ca tathā sūryasyeva marīcayaḥ | tāṃ dṛṣṭvā ghoram ātmānaṃ keśavasya mahātmanaḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—মহাত্মা কেশৱৰ প্ৰতিটো ৰোমকূপৰ পৰা সূৰ্যৰ কিৰণৰ দৰে দিৱ্য ৰশ্মি ছিটকি ওলাই আহিছিল। শ্ৰীকৃষ্ণৰ সেই ভয়ংকৰ, তেজোময় ৰূপ দেখি সমবেত সকলো ৰজাৰ মনত ভয় নামি আহিল আৰু তেওঁলোকে চকু মুদিলে। কেৱল দ্ৰোণ, ভীষ্ম, পৰম বুদ্ধিমান বিদুৰ, মহাভাগ সঞ্জয় আৰু তপোধন মহর্ষিসকলেহে চাই থাকিব পাৰিলে—কাৰণ জনাৰ্দনে স্বয়ং তেওঁলোকক দিৱ্যদৃষ্টি দান কৰিছিল। এই ঘটনাই বুজায়—দিব্য সত্য সাধাৰণ ইন্দ্ৰিয়ে ধৰা নপৰে; শৃঙ্খলা, শুদ্ধতা আৰু অনুগ্ৰহে লাভ কৰা দৃষ্টিতেই সি উজ্জ্বল হয়।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The divine cannot be apprehended by ordinary senses; true perception requires inner fitness and, ultimately, grace. The kings’ fear and inability to look contrasts with those granted divya-dṛṣṭi, highlighting that moral and spiritual preparedness shapes what one can face and understand.
Kṛṣṇa reveals an awe-inspiring, radiant form from which sun-like rays stream. The gathered kings are overwhelmed and close their eyes, while select figures—Droṇa, Bhīṣma, Vidura, Sañjaya, and ascetic seers—continue to behold it because Kṛṣṇa grants them divine sight.