Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
“विभो! मुझे आपके महान् बलका पता नहीं था। देव! इसीसे मैं अपने बल और पराक्रमको दूसरोंके समान ही नहीं, उनसे बहुत बढ़-चढ़कर मानता था” ।। ततक्षक्रे स भगवान् प्रसाद वै गरुत्मतः । मैवं भूय इति स्नेहात् तदा चैनमुवाच ह,गरुड़के ऐसा कहनेपर भगवानने उनपर कृपादृष्टि की और उस समय स्नेहपूर्वक उनसे कहा--'फिर कभी इस प्रकार घमंड न करना'
vibho! me tava mahān balasya jñānaṃ na āsīt. deva! tasmād ahaṃ sva-bala-parākramaṃ pareṣāṃ samam eva na, api tu tebhyo 'pi bahuśo 'dhikaṃ manyamānaḥ āsam. tataḥ cakre sa bhagavān prasādaṃ vai garutmataḥ. mā evaṃ bhūya iti snehāt tadā cainam uvāca ha—“punar naivaṃ mānaṃ kartum arhasi.”
কণ্ব ক’লে— হে বিভো! আপোনাৰ মহান বলৰ পৰিমাপ মোৰ অজানা আছিল। হে দেব! সেইবাবেই মই মোৰ বল আৰু পৰাক্ৰমক কেৱল অন্যসকলৰ সমানেই নহয়, তেওঁলোকতকৈও অধিক বুলি ভাবিছিলোঁ। গৰুড়ে এইদৰে ক’লে ভগৱানে কৃপাদৃষ্টিৰে তাক চালে আৰু স্নেহেৰে ক’লে— “পুনৰ কেতিয়াও এনেদৰে অহংকাৰ নকৰিবা।”
कण्व उवाच
Recognizing a higher power should lead to humility; pride born of ignorance is corrected through grace and affectionate admonition rather than harsh punishment.
Kaṇva voices an admission that he had underestimated the Lord’s power and therefore overestimated his own. In response, the Lord shows favor to Garuḍa and gently instructs him not to indulge in such arrogance again.