Shloka 153
धर्म्यविजय-नियमाः
Rules for Dharmic Victory in Kṣatriya Engagement
आत्मानमात्मना हन्ति पापो निकृतिजीवन: । सज्जनोंका धर्म सदा सत्पुरुषोंमें ही रहा है। अतः उसका आश्रय लेकर उसे नष्ट न करे। धर्मयुद्धमें तत्पर हुआ जो क्षत्रिय अधर्मसे विजय पाता है, छल-कपटको जीविकाका साधन बनानेवाला वह पापी स्वयं ही अपना नाश करता है
ātmānam ātmanā hanti pāpo nikṛtijīvanaḥ |
ভীষ্মে ক’লে—যি পাপী ছল-কপটক জীৱিকাৰ উপায় কৰে, সি নিজৰ দ্বাৰাই নিজৰ বিনাশ ঘটায়। ধৰ্ম সদা সজ্জন আৰু সৎপুৰুষসকলৰ মাজতেই অধিষ্ঠিত; সেয়ে তাৰ আশ্ৰয় লৈ তাক নষ্ট নকৰিবা। ধৰ্মযুদ্ধতো যি ক্ষত্ৰিয় অধৰ্মে—প্ৰতারণা আৰু কপটতাৰে—বিজয় বিচাৰে, সেই পাপী শেষত নিজেই নিজৰ পতন আনে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That deceit as a way of life is ultimately self-destructive: a person who pursues victory or gain through adharma undermines his own welfare. Dharma is sustained among the good, so one should rely on it rather than damage it for short-term success.
In the Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on kingship and dharma after the war. Here he warns that even in the context of warfare, a kṣatriya must not seek victory through fraud; such conduct rebounds upon the doer and leads to ruin.