Shloka 14
जो राजा यथार्थरूपसे बताये गये इन सभी गुणोंका अनुवर्तन करता है, वह इस जगत्में कल्याणका अनुभव करके मृत्युके पश्चात् स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है ।। वैशम्पायन उवाच इदं वच: शान्तनवस्य शुश्रुवान् युधिष्ठिर: पाण्डवमुख्यसंवृत: । तदा ववन्दे च पितामहं नृपो यथोक्तमेतच्च चकार बुद्धिमान्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! पितामह शान्तनुनन्दन भीष्मका यह उपदेश सुनकर पाण्डवोंसे और प्रधान राजाओंसे घिरे हुए बुद्धिमान् राजा युधिष्ठिरने उन्हें प्रणाम किया और उन्होंने जैसा बताया था, वैसा ही किया
vaiśampāyana uvāca | idaṃ vacaḥ śāntanavasya śuśruvān yudhiṣṭhiraḥ pāṇḍavamukhyasaṃvṛtaḥ | tadā vavande ca pitāmahaṃ nṛpo yathoktam etac ca cakāra buddhimān ||
যি ৰজা যথাৰ্থভাৱে বৰ্ণিত এই সকলো গুণ অনুসৰণ কৰে, সি এই জগতত কল্যাণ অনুভৱ কৰি মৃত্যুৰ পাছত স্বৰ্গলোকত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। বৈশম্পায়নে ক’লে—হে জনমেজয়! শান্তনুৰ পুত্ৰ ভীষ্মৰ এই বাক্য শুনি, পাণ্ডৱসকলৰ অগ্ৰগণ্য আৰু প্ৰধান ৰজাসকলৰ দ্বাৰা পৰিবৃত বুদ্ধিমান ৰজা যুধিষ্ঠিৰে পিতামহক প্ৰণাম কৰিলে আৰু যিদৰে উপদেশ দিয়া হৈছিল ঠিক তেনেদৰেই আচৰণ কৰিলে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king who faithfully follows the enumerated royal virtues (rājadharma) gains well-being in this life and, after death, attains heaven; ethical governance is presented as both practical welfare and spiritual merit.
Vaiśampāyana reports that Yudhiṣṭhira, surrounded by his brothers and other leading rulers, listens to Bhīṣma’s counsel, bows respectfully to him, and resolves to implement the instruction exactly as given.