Shloka 62
Daṇḍanīti and the King as the Cause of Yuga-Order (दण्डनीतिः राजधर्मश्च युगकारणत्वम्)
कृते कर्मणि राजेन्द्र पूजयेद् धनसंचयै: । दानेन च यथार्हेण सान्त्वेन विविधेन च,राजेन्द्र! जब कोई अभीष्ट कार्य पूरा हो जाय तो उसमें सहयोग करनेवालोंका बहुत-से धन, यथायोग्य पुरस्कार तथा नाना प्रकारके सान्त्वनापूर्ण मधुर वचनके द्वारा सत्कार करना चाहिये
kṛte karmaṇi rājendra pūjayed dhana-saṃcayaiḥ | dānena ca yathārheṇa sāntvena vividhena ca ||
ভীষ্মে ক’লে—হে ৰাজেন্দ্ৰ! যেতিয়া কোনো অভীষ্ট কাৰ্য সফলভাৱে সম্পন্ন হয়, তেতিয়া তাত সহায় কৰা লোকসকলক প্ৰচুৰ ধনেৰে, প্ৰত্যেকৰ যোগ্যতা আৰু স্থান অনুসাৰে দান-পুরস্কাৰে, আৰু নানাবিধ সান্ত্বনাময় মধুৰ বাক্যৰে সন্মান কৰা উচিত।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should not forget collaborators after success: reward them materially (wealth and appropriate gifts) and emotionally/socially (kind, conciliatory words). Proper recognition sustains dharma, loyalty, and stable governance.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rāja-dharma. Here he gives practical counsel on how a king should treat those who helped accomplish an undertaking—by honoring and rewarding them suitably once the task is completed.