Shloka 7
Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
तस्माद् धर्मो विहितो ब्राह्मणस्य दम: शौचमार्जवं चापि राजन् । तथा विप्रस्याश्रमा: सर्व एव पुरा राजन् ब्राह्मणा वै निसृष्टा:,अत: नरेश्वर! ब्राह्मणके लिये इन्द्रियसंयम, बाहर-भीतरकी शुद्धि और सरलताके साथ- साथ धर्माचरणका ही विधान है। राजन्! सभी आश्रम ब्राह्मणोंके लिये ही हैं क्योंकि सबसे पहले ब्राह्मणोंकी ही सृष्टि हुई है
tasmād dharmo vihito brāhmaṇasya damaḥ śaucaṃ ārjavaṃ cāpi rājan | tathā viprasyāśramāḥ sarva eva purā rājan brāhmaṇā vai nisṛṣṭāḥ |
সেয়ে, হে ৰাজন! ব্ৰাহ্মণৰ বাবে বিধিত ধৰ্ম হ’ল ইন্দ্ৰিয়সংযম, বাহ্য-আন্তৰিক শুচিতা আৰু সৰলতা। আৰু হে ৰাজন! প্ৰাচীন কালে প্ৰথমে ব্ৰাহ্মণসকলৰেই সৃষ্টি হৈছিল বুলি কোৱা হয়; সেয়ে সকলো আশ্ৰম ব্ৰাহ্মণৰ বাবেই নিৰ্দিষ্ট।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma defines the brāhmaṇa’s dharma as disciplined self-restraint (dama), purity (śauca), and straightforward integrity (ārjava), presenting these as foundational virtues that sustain righteous conduct.
In the Śānti Parva’s instruction to the king (Yudhiṣṭhira), Bhīṣma continues his discourse on social and ethical order, explaining the prescribed qualities and life-framework (āśramas) associated with the brāhmaṇa.