Shloka 5
Śara-śayyā-sthita-bhīṣma-saṃvāda-prastāvaḥ
The Prelude to Questioning Bhīṣma on the Bed of Arrows
हतशिष्टाश्न॒ राजानो युधिष्ठिरपुरोगमा: । धृतराष्ट्रश्न कृष्णश्न भीमार्जुनयमास्तथा,महाभारत-युद्धमें जो लोग मरनेसे बच गये थे, वे युधिष्ठिर आदि राजा तथा धुृतराष्ट्र, श्रीकृष्ण, भीमसेन, अर्जुन, नकुल और सहदेव--ये सभी महामनस्वी पुरुष पृथ्वीपर गिरे हुए सूर्यके समान प्रतीत होनेवाले, भरतवंशियोंके पितामह, गड्भानन्दन भीष्मजीके पास जाकर बारंबार शोक प्रकट करने लगे
Vaiśampāyana uvāca: hataśiṣṭāś ca rājāno yudhiṣṭhirapurogamāḥ | dhṛtarāṣṭraś ca kṛṣṇaś ca bhīmārjunayamās tathā ||
বৈশম্পায়ন ক’লে—যুদ্ধৰ মহাসংহাৰৰ পৰা যিসকল ৰজা বাচি ৰ’ল, যুধিষ্ঠিৰক অগ্ৰে ৰাখি, ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু শ্ৰীকৃষ্ণসহ, লগতে ভীম, অৰ্জুন আৰু যমজ নকুল-সহদেৱ—সকলোৱে গভীৰ শোকত নিমজ্জিত হ’ল। তেওঁলোকে ভৰতবংশৰ পিতামহ ভীষ্মৰ ওচৰলৈ গ’ল; ভীষ্ম শৰশয্যাত শায়িত, পৃথিৱীত পতিত সূৰ্যৰ দৰে যেন দেখা দিছিল। তেওঁলোকে বাৰে বাৰে তেওঁৰ সন্মুখত নিজৰ শোক নিবেদন কৰিবলৈ ধৰিলে।
वैशम्पायन उवाच