Shloka 203
भीष्मदर्शनार्थं प्रस्थानम्
Departure to Behold Bhīṣma
मेघघोषै रथवरै: प्रययुस्ते नरर्षभा: । रथपर बैठे-बैठे ही उन सबने बातचीत की, और एक-दूसरेसे रात्रिके सुखपूर्वक व्यतीत होनेका कुशल-समाचार पूछा। फिर वे नरश्रेष्ठ मेघगर्जनाके समान गम्भीर घोष करनेवाले श्रेष्ठ रथोंद्वारा वहाँसे चल पड़े
vaiśampāyana uvāca | meghaghoṣai rathavaraiḥ prayayus te nararṣabhāḥ |
বৈশম্পায়নে ক’লে— মেঘগর্জনৰ দৰে গম্ভীৰ ধ্বনি তোলা শ্ৰেষ্ঠ ৰথত উঠি সেই নৰশ্ৰেষ্ঠসকল প্ৰস্থান কৰিলে। ৰথত বহিয়েই তেওঁলোকে পৰস্পৰে কথা পাতিলে আৰু একে-আনক সুধিলে— ৰাতি সুখে কটাল নে? তাৰ পিছত সেই শ্ৰেষ্ঠ ৰথসমূহেৰে সেখানৰ পৰা আগবাঢ়িল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights cultured conduct (sadācāra): even powerful men maintain mutual respect, inquire after one another’s welfare, and proceed with discipline—an ethical tone consistent with Śānti Parva’s emphasis on right conduct and social harmony.
Vaiśampāyana narrates that the foremost men depart from the place in splendid chariots whose sound is likened to thunderclouds; before leaving, they converse and exchange well-being inquiries about the night’s comfort.