Shloka 11
Adhyāya 42 (Śānti Parva): Śrāddha, Aurdhvadaihika Rites, and Royal Welfare Measures
सर्वास्ता: कौरवो राजा सम्पूज्यापालयद् घृणी । वहाँ जो कोई भी स्त्रियाँ थीं, जिनके पति और पुत्र मारे गये थे, उन सबका कृपालु कुरुवंशी राजा युधिष्ठिर बड़े आदरके साथ पालन-पोषण करते थे ।।
sarvāstāḥ kauravo rājā sampūjya apālayad ghṛṇī | dīnāndhakṛpaṇānāṃ ca gṛhācchādanabhojanaiḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—কৰুণাময় কৌৰৱ ৰজা যুধিষ্ঠিৰে সেই সকলো নাৰীক যথোচিত সন্মান কৰি ৰক্ষা-পালন কৰিছিল। লগতে দীন, অন্ধ আৰু দৰিদ্ৰ লোকসকলকো গৃহ, বস্ত্ৰ আৰু আহাৰ দি আশ্ৰয় দিছিল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a king’s duty is not only to rule but to protect and sustain the vulnerable—especially those harmed by war—through respectful care and material support (shelter, clothing, food).
In the post-war setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana describes Yudhiṣṭhira’s compassionate governance: he honors and maintains the bereaved women and supports the poor, blind, and destitute with basic necessities.