Shloka 12
पुरा मध्याह्नलसमये लोकांस्तपति भास्करे | प्रत्यादित्यप्रतीकाश: सर्वतः समदृश्यत
purā madhyāhna-lasamaye lokāṁs tapati bhāskare | pratyāditya-pratīkāśaḥ sarvataḥ samadṛśyata ||
প্ৰাচীন কালত—মধ্যাহ্নৰ শিথিল সময়ত ভাস্কৰে সকলো লোক তপাই থাকোঁতে, দ্বিতীয় সূৰ্যৰ দৰে দীপ্তিমান এজন পুৰুষ প্ৰকট হ’ল; তেওঁ সকলো দিশতে সমান জ্যোতিত দৃশ্যমান আছিল।
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse signals that true potency—often linked with dharma and tapas—manifests as an unmistakable, universally perceptible radiance, suggesting moral/spiritual excellence that does not depend on violence or domination.
Nāga describes a past event: at the height of midday heat, while the Sun blazed over the worlds, an extraordinary luminous person appeared, shining like another sun and visible from every direction.