Shloka 8
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
यदि ब्रह्महत्या करनेवाला पुरुष कृच्छुव्रतके अनुसार भोजन करे तो छ: वर्षोमें वह शुद्ध हो जाता है और एक-एक मासमें एक-एक कृच्छुव्रतका निर्वाह करते हुए भोजन करे तो वह तीन ही वर्षो्में पापमुक्त हो जाता है ।।
saṃvatsareṇa māsāśī pūyate nātra saṃśayaḥ | tathaivopavasan rājan svalpenāpi prapūyate ||
ব্যাসে ক’লে—যি নৰ মাহত মাত্ৰ এবাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে, সি এক বছৰৰ ভিতৰতে শুদ্ধ হয়; ইয়াত সন্দেহ নাই। তদ্ৰূপ, হে ৰাজন, যি উপবাস-ব্ৰত গ্ৰহণ কৰে, সি অল্প সময়ৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ হয়।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Severe self-restraint—especially regulated eating and fasting—functions as prāyaścitta (expiation): it purifies even grave wrongdoing, and the stricter the discipline, the quicker the purification.
Vyāsa instructs a king on expiatory disciplines, stating that eating only once per month purifies within a year, and that fasting can purify in even less time, underscoring the efficacy of tapas within dharma.