Shloka 18
Nāga–Nāgabhāryā Saṃvāda: Varṇa-Dharma, Gṛhastha-Discipline, and Mokṣa-Self-Inquiry
Mahābhārata 12.347
वृषाकपिरुवाच अहं हि पितर: स्रष्टमुद्यतो लोककृत् स्वयम् | यस्य चिन्तयतः सद्यः पितृकार्यविधीन् परान्,भगवान् वराहने कहा--मैं ही सम्पूर्ण लोकोंका स्रष्टा हूँ। मैं स्वयं ही जब पितरोंकी सृष्टिके लिये उद्यत हो पितृकार्यसम्बन्धी दूसरी विधियोंका चिन्तन करने लगा, उसी क्षण मेरी दो दाढ़ोंसे ये तीन पिण्ड दक्षिण दिशाकी ओर पृथ्वीपर गिर पड़े; अतः ये पिण्ड पितृस्वरूप ही हैं
vṛṣākapir uvāca: ahaṃ hi pitarāḥ sraṣṭum udyato lokakṛt svayam | yasya cintayataḥ sadyaḥ pitṛkāryavidhīn parān, bhagavān varāhaḥ— “ahaṃ hī samasta-lokānāṃ sraṣṭā; ahaṃ svayam eva yadā pitr̥ṇāṃ sṛṣṭaye udyataḥ pitṛkārya-sambandhīr anyā vidhīś cintayitum ārabhe, tadā mama dantābhyāṃ ime trayaḥ piṇḍā dakṣiṇa-diśi bhūmau nipetūḥ; ata ime piṇḍāḥ pitṛ-svarūpā eva.”
বৃষাকপিয়ে ক’লে—মই নিজেই লোকসমূহৰ কৰ্তা, আৰু পিতৃগণৰ সৃষ্টিৰ বাবে মই স্বয়ং উদ্যত হৈছিলোঁ। পিতৃকাৰ্য-সম্পৰ্কীয় অন্য বিধিবিধান চিন্তা কৰোঁতেই, সেই মুহূর্ততে মোৰ দুটা দন্তৰ পৰা তিনিটা পিণ্ড দক্ষিণ দিশলৈ ভূমিত পৰি গ’ল; সেয়ে এই পিণ্ডসমূহ পিতৃস্বৰূপেই।
नारद उवाच