Shloka 22
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
ब्रह्मन! मेरे सभी पूर्वज धन्य थे, जिनका हित और कल्याण करनेके लिये साक्षात् जनार्दन तैयार रहते थे ।। तपसाथ सुदृश्यो हि भगवान् लोकपूजित: । य॑ दृष्टवन्तस्ते साक्षाच्छीवत्साडुकविभूषणम्,लोकपूजित भगवान् नारायणका दर्शन तो तपस्यासे ही हो सकता है; किंतु मेरे पितामहोंने श्रीवत्सके चिह्से विभूषित उन भगवानका साक्षात् दर्शन अनायास ही पा लिया था
Janamejaya uvāca |
Brahman! mama sarve pūrvajā dhanyā āsan, yeṣāṁ hita-kalyāṇārthaṁ sākṣāj Janārdano 'pi prastuto bhavati ||
Tapasā tu sudṛśyo hi bhagavān loka-pūjitaḥ |
Ye dṛṣṭavantaste sākṣāc chrīvatsāṅka-vibhūṣaṇam, loka-pūjitaṁ bhagavantaṁ Nārāyaṇam ||
জনমেজয়ে ক’লে—হে ব্ৰাহ্মণ! মোৰ সকলো পূৰ্বজ ধন্য, যাঁদের হিত আৰু কল্যাণৰ বাবে সাক্ষাত্ জনাৰ্দন সদায় সন্নদ্ধ আছিল। লোকপূজিত ভগৱান নাৰায়ণৰ দৰ্শন সাধাৰণতে তপস্যাৰ দ্বাৰাই হয়; কিন্তু মোৰ পিতামহসকলে শ্ৰীৱৎস-চিহ্নে ভূষিত সেই ভগৱানক অনায়াসে প্ৰত্যক্ষ দৰ্শন লাভ কৰিছিল।
जनमेजय उवाच