Shloka 1106
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
आवयो: सहसागच्छद् बदर्याश्रममन्तिकात् । रुद्रने क्रोधपूर्वक अपने प्रज्वलित त्रिशूलका बारंबार प्रयोग किया। वह त्रिशूल दक्षके विस्तृत यज्ञको भस्म करके सहसा बदरिकाश्रममें हम दोनों (नर और नारायण) के निकट आ पहुँचा
āvayoḥ sahasāgacchad badaryāśramam antikāt | rudreṇa krodhapūrvakaṁ prajvalita-triśūlasya bāraṁbāraṁ prayogaḥ kṛtaḥ | sa triśūlo dakṣasya vistṛta-yajñaṁ bhasmīkṛtya sahasā badaryāśrame asmākaṁ dvayoḥ (nara-nārāyaṇayoḥ) nikaṭam ājagāma |
সেইটো ওচৰৰ পৰা হঠাৎ বদৰী-আশ্ৰমৰ ফালে ধাৱি আহিল। ক্ৰোধপূৰ্বক ৰুদ্ৰই নিজৰ প্ৰজ্বলিত ত্ৰিশূল বাৰে বাৰে নিক্ষেপ কৰিলে। সেই ত্ৰিশূলে দক্ষৰ বিস্তৃত যজ্ঞ ভস্ম কৰি, বেগে বদৰী-আশ্ৰমলৈ আহি, আমাৰ দুজন—নৰ আৰু নাৰায়ণ—ৰ ওচৰত উপস্থিত হ’ল।
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
The passage contrasts wrathful force with disciplined steadiness: anger-driven power can destroy even sacred enterprises like yajña, while dharmic ascetics (Nara–Nārāyaṇa) remain composed and unshaken amid overwhelming threats.
Rudra, enraged, repeatedly uses his blazing trident; after it burns Dakṣa’s great sacrifice to ashes, the trident rushes to Badarī-āśrama and comes near Nara and Nārāyaṇa, setting the stage for their response to a divine weapon and the ethical implications of anger.