Shloka 40
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
अथ दधीचस्तथैवाविमना: सुखदुःखसमो महायोगी आत्मानं समाधाय शरीरपरित्यागं चकार
atha dadhīcas tathaivāvimanaḥ sukhaduḥkha-samaḥ mahāyogī ātmānaṃ samādhāya śarīra-parityāgaṃ cakāra |
তেতিয়া দধীচি পূৰ্বৰ দৰেই অচঞ্চল আৰু নিৰুদ্বিগ্ন থাকিল; মনত একো বিষাদ নাজাগিল। সুখ-দুখত সমদৃষ্টি সেই মহাযোগীয়ে সমাধিত আত্মাক স্থিৰ কৰি, পৰমাত্মাত অন্তঃসত্ত্ব নিবিষ্ট কৰি, দেহ ত্যাগ কৰিলে।
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति
Educational Q&A
The verse teaches equanimity and yogic composure: one who is steady amid pleasure and pain can gather the self in samādhi and meet death as a conscious act of renunciation rather than fear or despair.
Sage Dadhīca remains undepressed and resolute; as a perfected yogin he enters deep concentration and voluntarily relinquishes his body, presenting an ideal of serene, dharmic departure.