Shloka 54
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वैतद् देवदेवस्य वाक््यं हृष्टतनूरुहा: । ततस्ते विबुधा: सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षय:
vaiśampāyana uvāca
śrutvaitad devadevasya vākyaṃ hṛṣṭa-tanūruhāḥ |
tatas te vibudhāḥ sarve brahmā te ca maharṣayaḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—জনমেজয়! দেবাধিদেৱ নাৰায়ণৰ এই বাক্য শুনি সকলোৰে দেহত হর্ষৰোমাঞ্চ জাগিল। তাৰ পাছত সেই সকলো দেৱতা ব্রহ্মা আৰু মহর্ষিসকলৰ সৈতে বেদোক্ত বিধি অনুসাৰে বৈষ্ণৱ যজ্ঞ সম্পন্ন কৰিলে; আৰু সেই যজ্ঞত ব্রহ্মাই নিজে প্ৰভুৰ বাবে ভাগ নিৰ্ধাৰণ কৰিলে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when the Supreme is acknowledged, the proper response is reverent alignment—joyful assent expressed through Veda-guided action. Ethically, it affirms honoring rightful authority and sustaining cosmic order (ṛta/dharma) through disciplined, non-arbitrary practice.
After hearing the proclamation of the supreme deity (Nārāyaṇa), the gods, Brahmā, and the great seers are overwhelmed with devotional exhilaration and proceed to conduct a Vaiṣṇava sacrifice according to Vedic injunctions, with Brahmā assigning an offering-share specifically for the Lord.