Shloka 7
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
ओड्कारमुद्गिरन् वकत्रात् सावित्रीं तदन््वयाम्,सबको वशमें रखनेवाले वे भगवान् नारायण हरि एक मुखसे तो ओड़्कार तथा उससे सम्बन्ध रखनेवाली गायत्रीका जप करते थे एवं अन्यान्य मुखोंसे चारों वेदों और उनके आरण्यकभागका गान कर रहे थे
oṃkāram udgiran vaktrāt sāvitrīṃ tad-anvayām, sarva-ko vaśaṃ meṃ rakhane-vāle te bhagavān nārāyaṇa hari eka mukhena tu oṃkāraṃ tathā tena sambandhaṃ rakhane-vālīṃ gāyatrīṃ japaṃ kurvanti sma, anyaiḥ mukhaiś ca caturo vedān teṣāṃ cāraṇyaka-bhāgaṃ ca gāyantaḥ sma
ভীষ্মে ক’লে—সকলকে বশত ৰাখোঁতা ভগৱান নাৰায়ণ হৰি নিজৰ এটা মুখেৰে ওঁকাৰ উচ্চাৰণ কৰি তাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত সাৱিত্ৰী (গায়ত্ৰী) জপ কৰিছিল; আৰু আন আন মুখেৰে চাৰিও বেদক, সিহঁতৰ আৰণ্যক অংশসহ, একেলগে গীত কৰিছিল।
भीष्म उवाच