Shloka 19
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
इमे हानिन्द्रियाहारा मद्धक्ता श्चन्द्रवर्चस: | एकाग्राश्निन्तयेयुर्मा नैषां विघ्नो भवेदिति,'ये इन्द्रिय और आहारसे शून्य, चन्द्रमाके समान कान्तिमान् मेरे भक्तजन एकाग्रभावसे मेरा चिन्तन कर सकें और इनके ध्यानमें किसी प्रकारका विघ्न न हो, इसके लिये तुम्हें यहाँसे चले जाना चाहिये
ime hānindriyāhārā madbhaktāś candravarcasaḥ | ekāgrāś cintayeyur mā naiṣāṁ vighno bhaved iti ||
ভীষ্মে ক’লে—এওঁ মোৰ ভক্ত; ইন্দ্ৰিয়ৰ তাড়না আৰু আহাৰৰ আশ্ৰয়ৰ পৰা মুক্ত, চন্দ্ৰসম কান্তিমান। তেওঁলোকে একাগ্ৰচিত্তে মোৰ ধ্যান কৰিব পাৰক আৰু তেওঁলোকৰ ধ্যানত কোনো বিঘ্ন নঘটে—এই হেতু তোমাৰ ইয়াৰ পৰা প্ৰস্থান কৰা উচিত।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed devotion and meditation require restraint of the senses and minimal dependence on bodily intake; equally, the environment should be kept free of disturbances so that spiritual practice is not obstructed.
Bhishma describes a group of radiant ascetic devotees intent on meditating upon the divine, and he states that others should withdraw so their contemplation remains undisturbed.