Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
एतन्न: संशयं छिन्धि प्रमाणं नो भवान् मतः । “राजन! किसके द्वारा यज्ञ करना चाहिये? बकरेके द्वारा अथवा अन्नद्वारा? हमारे इस संदेहका आप निवारण करें। हमलोगोंकी रायमें आप ही प्रामाणिक व्यक्ति हैं'
etannaḥ saṁśayaṁ chindhi pramāṇaṁ no bhavān mataḥ |
ভীষ্মে ক’লে—“আমাৰ এই সংশয় ছিন্ন কৰক। আমাৰ মতে আপুনিেই প্ৰমাণভূত পথপ্ৰদৰ্শক। হে ৰাজন, যজ্ঞ কিহেৰে কৰা উচিত—ছাগেৰে নে অন্নেৰে? অনুগ্ৰহ কৰি আমাৰ অনিশ্চয়তা দূৰ কৰক।”
भीष्म उवाच
The verse frames an ethical-ritual dilemma—whether sacrifice should involve animal offering or grain—and emphasizes seeking a trustworthy authority (pramāṇa) to resolve doubt in matters of dharma.
Bhishma voices a question addressed to a king, requesting a decisive clarification about the proper means of performing yajña: with a goat (animal offering) or with grain (non-violent offering).