आस्यै: सप्तभिरुद्वीर्ण लोकधर्ममनुत्तमम् | मरीचिरुत््यड्विरसौ पुलस्त्य: पुलहः क्रतु: । वसिष्ठ श्न महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिन:,(अब मैं जिस प्रकार तन्त्र, स्मृति और आगमकी उत्पत्ति हुई है, उसे बताता हूँ, सुनो --) मरीचि, अत्रि, अंगिरा, पुलस्त्य, पुलह, क्रतु और महातेजस्वी वसिष्ठ--ये सात प्रसिद्ध ऋषि चित्रशिखण्डी कहलाते हैं। ये जो चित्रशिखण्डी नामसे विख्यात सात ऋषि हैं, इन्होंने महागिरि मेरुपर एकमत होकर जिस उत्तम शास्त्रका प्रवचन एवं निर्माण किया, वह चारों वेदोंके समान आदरणीय एवं प्रमाणभूत है। उसमें सात मुखोंसे प्रकट हुए उत्तम लोकधर्मकी व्याख्या हुई है
āsyaḥ saptabhir udvīrṇaṁ lokadharmam anuttamam | marīcir atrir aṅgirāḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ | vasiṣṭhaś ca mahātejās te hi citraśikhaṇḍinaḥ |
ভীষ্মে ক’লে—সাত মুখৰ পৰা জগতৰ অনুত্তম ধৰ্ম ঘোষণা হৈছিল। মৰীচি, অত্রি, অঙ্গিৰা, পুলস্ত্য, পুলহ, ক্রতু আৰু মহাতেজস্বী বশিষ্ঠ—এই সাতজন প্ৰসিদ্ধ ঋষি ‘চিত্ৰশিখণ্ডী’ নামে পৰিচিত। তেওঁলোকে মহাগিৰি মেরুত একমত হৈ সমবেত হৈ, চাৰি বেদৰ দৰে পূজ্য আৰু প্ৰমাণভূত এক উৎকৃষ্ট শাস্ত্ৰ উপদেশ দি ৰচনা কৰিলে। তাত সাত মুখে প্ৰকাশিত শ্ৰেষ্ঠ লোকধৰ্মৰ ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।
भीष्म उवाच
Dharma that sustains worldly life (lokadharma) is presented as an authoritative, Veda-like teaching, articulated through the consensus and speech of seven eminent sages, emphasizing that ethical and social norms have a venerable, scriptural foundation.
Bhishma identifies seven famous rishis—Marichi, Atri, Angiras, Pulastya, Pulaha, Kratu, and Vasistha—calling them Citraśikhaṇḍins, and describes how they jointly expounded a supreme account of lokadharma, traditionally situated on Mount Meru and treated as highly authoritative.