Shloka 55
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
स दुःखप्रतिघातार्थ हन्ति जन्तूननेकथा । जो जीव अपने ही किये हुए विभिन्न कर्मोके कारण सदा दुःखी रहता है, वही उस दुःखका निवारण करनेके लिये नाना प्रकारके प्राणियोंकी हत्या करता है ।।
sa duḥkhapratighātārthaṃ hanti jantūn anekathā | yo jīvaḥ svayam eva kṛtaiḥ vividhaiḥ karmabhiḥ kāraṇaiḥ sadā duḥkhī bhavati, sa eva tasya duḥkhasya nivāraṇārthaṃ nānāprakārāṇāṃ prāṇināṃ hiṃsāṃ karoti || tataḥ karma samādatte punar anyaj janma bahu ||
নিজৰ দুখ প্ৰতিহত কৰিবলৈ মানুহে নানা ধৰণে প্ৰাণী হত্যা কৰে। কিন্তু যি জীৱ নিজৰেই কৰা বিচিত্ৰ কৰ্মৰ ফলত সদায় দুখী, সেই জীৱেই সেই দুখ নিবারণৰ বাবে নানা প্ৰাণীৰ ওপৰত হিংসা কৰে। তাৰ ফলত সি পুনৰ কৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু বহু জন্মত প্ৰৱেশ কৰে।
नारद उवाच
Educational Q&A
Violence committed to escape one’s own suffering is misguided: suffering arises from one’s own past actions, and harming other beings only generates further karma, perpetuating the cycle of repeated births.
Nārada explains a moral pattern: a distressed person, driven by the urge to counteract pain, kills various creatures; this response becomes fresh karma, leading the person to undertake further actions and to be born again and again.