Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
यस्तु वक्ता द्वयोरर्थमविरुद्ध प्रभाषते । श्रोतुश्चैवात्मनश्वैव स वक्ता नेतरो नृप,परंतु नरेश्वर! जो वक्ता अपने और श्रोता दोनोंके लिये अनुकूल विषय ही बोलता है, वही वास्तवमें वक्ता है, दूसरा नहीं
yastu vaktā dvayor artham aviruddhaḥ prabhāṣate | śrotuś caivātmanaś caiva sa vaktā netaro nṛpa ||
ভীষ্ম ক’লে—হে নৃপ! যি বক্তাই শ্ৰোতা আৰু নিজৰ—উভয়ৰ মঙ্গলৰ সৈতে অবিৰোধী অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে, সেয়াই প্ৰকৃত বক্তা; আনজন নহয়।
भीष्य उवाच