Shloka 122
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इसी प्रकार कुमारावस्थासे जवानीको और जवानीसे बुढ़ापेको वह प्राप्त होता है। इस क्रमसे उत्तरोत्तर अवस्थामें पहुँचनेपर पूर्व पूर्व अवस्थाका रूप नहीं देखनेमें आता है ।।
kalānāṁ pṛthagarthānāṁ pratibhedaḥ kṣaṇe kṣaṇe | vartate sarvabhūteṣu saukṣmyāt tu na vibhāvyate ||
এইদৰে কুমাৰাৱস্থাৰ পৰা যৌৱনলৈ আৰু যৌৱনৰ পৰা বাৰ্ধক্যলৈ গতি হয়; এই ক্ৰমে পৰৱৰ্তী অৱস্থাত উপনীত হ’লে পূৰ্বৱৰ্তী অৱস্থাৰ ৰূপ দেখা নাযায়। সকলো প্ৰাণীৰ ভিতৰত ভিন্ন ভিন্ন উদ্দেশ্যসাধক পৃথক পৃথক কলাসমূহত ক্ষণে ক্ষণে পৰিৱর্তন ঘটে; কিন্তু সেয়া ইমান সূক্ষ্ম যে সাধাৰণতে ধৰা নপৰে॥
भीष्य उवाच
Educational Q&A
All beings undergo continuous, moment-by-moment transformation in their faculties and conditions; the change is real but so subtle that it escapes ordinary perception. Therefore one should not cling to a fixed identity or assume permanence in bodily or mental states.
In the Śānti Parva discourse, Bhīṣma instructs the listener in a reflective, philosophical mode, using the familiar progression from childhood to youth to old age to illustrate how change is constant even when it is not immediately visible.