Shloka 23
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
राजर्षिरधृति: स्वर्गात् पतितो हि महाभिष: । ययाति: क्षीणपुण्यो5पि धृत्या लोकानवाप्तवान्
rājarṣir adhṛtiḥ svargāt patito hi mahābhiṣaḥ | yayātiḥ kṣīṇapuṇyo 'pi dhṛtyā lokān avāptavān |
ৰাজর্ষি মহাভিষ ধৃতিৰ অভাৱত স্বৰ্গৰ পৰা পতিত হয়; কিন্তু ৰজা যযাতি, পুণ্য ক্ষয় হোৱাৰ পাছতো, ধৃতিৰ বলত উত্তম লোক লাভ কৰে। শিক্ষা এই যে, কেৱল সঞ্চিত পুণ্য নহয়—অন্তৰৰ দৃঢ়তা আৰু সংযমেই আধ্যাত্মিক অৱস্থান স্থিৰ ৰাখে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dhṛti—steadfast resolve, inner firmness, and self-restraint—is crucial for maintaining spiritual elevation. Without dhṛti one may fall even from heaven, while with dhṛti one may rise again even when accumulated merit is exhausted.
Bhīṣma contrasts two exemplars: Mahābhiṣa, who fell from Svarga due to lack of steadiness, and Yayāti, who despite depleted merit attained higher realms through steadfastness. The comparison reinforces the ethical value of sustained self-mastery.