Shloka 8
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
दृश्यादृश्ये हानुगतं स्वभावेन महाद्युते । अव्यक्तमत्र तद् ब्रह्म बुध्यते तात केवलम्
dṛśyādṛśye hānugataṃ svabhāvena mahādyute | avyaktaṃ atra tad brahma budhyate tāta kevalam ||
বসিষ্ঠ ক’লে—হে মহাতেজস্বী! যি স্বভাৱত দৃশ্য আৰু অদৃশ্য সকলোত ব্যাপ্ত, তাকেই ইয়াত কেৱল অব্যক্ত ৰূপৰ ব্ৰহ্ম বুলি বুজা যায়। কিয়নো সি প্ৰত্যক্ষ-অপ্ৰত্যক্ষ সকলোত অন্তৰ্নিহিত; সেয়েহে সিয়েই অভিজ্ঞতাৰ সৰ্বজ্ঞ আধাৰ।
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Brahman in its unmanifest (avyakta) aspect pervades both the visible and invisible realms by its own nature; realizing this all-pervasive ground is the basis for true understanding beyond sensory appearances.
Vasiṣṭha is instructing a royal or radiant listener, shifting attention from external phenomena (seen/unseen objects) to the underlying unmanifest Brahman that pervades them, framing a contemplative, knowledge-centered ethic within Śānti Parva’s discourse.