Shloka 14
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
जहाति दारांश्व॒ जहाति सम्पद: पदं च यान॑ विविधाश्ष या: क्रिया: । त्रिविष्टपे जातमतिर्यदा नर- स्तदास्य बुद्धिर्विषयेषु भिद्यते
jahāti dārān svaṁ jahāti sampadaḥ padaṁ ca yānāni vividhāś ca yāḥ kriyāḥ | triviṣṭape jātamatir yadā naraḥ tadāsya buddhir viṣayeṣu bhidyate ||
যেতিয়া মানুহৰ মন সৰ্বোচ্চ অৱস্থালৈ—স্বৰ্গশিখৰৰ শ্ৰেষ্ঠ পদলৈ—জাগ্ৰত হয়, তেতিয়া তাৰ বুদ্ধি বিষয়ভোগৰ পৰা আঁতৰি যায়। তেতিয়া সি পত্নী-গৃহবন্ধন, ধন, পদ, বাহন আৰু নানাবিধ সংসাৰধৰ্মী কৰ্ম ত্যাগ কৰি মুক্তিৰ পথলৈ আগবাঢ়ে।
पराशर उवाच
Educational Q&A
True aspiration for the highest good brings dispassion: the intellect withdraws from sense-objects, and one naturally relinquishes attachments to family ties, wealth, social rank, comforts, and habitual worldly activities.
Parāśara is instructing about the inner shift that occurs when a person becomes intent on the supreme goal: the mind turns away from worldly enjoyments, leading to voluntary renunciation of possessions and roles.