अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
जनकने पूछा-<द्विजश्रेष्ठ] इस लोकमें कौन-कौन-से ऐसे धर्मानुकूल कर्म हैं, जिनका अनुष्ठान करते समय कभी किसी भी प्राणीकी हिंसा नहीं होती? ।। पराशर उवाच शृणु मे5त्र महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि । यानि कर्माण्यहिंस्राणि नरं त्रायन्ति सर्वदा
parāśara uvāca śṛṇu me 'tra mahārāja yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi | yāni karmāṇy ahiṃsrāṇi naraṃ trāyanti sarvadā ||
জনকে সুধিলে—হে দ্বিজশ্ৰেষ্ঠ! এই লোকত কোন কোন ধৰ্মানুগত কৰ্ম আছে, যাৰ অনুষ্ঠান কৰোঁতে কেতিয়াও কোনো প্ৰাণীৰ হিংসা নহয়? পৰাশৰে ক’লে—মহাৰাজ, তুমি যি মোক সুধিছা সেয়া শুনা। যি কৰ্ম অহিংস, সেয়া সদায় মানুহক ৰক্ষা কৰে।
पराशर उवाच
The verse frames a dharma-teaching centered on ahiṃsā: Parāśara will enumerate actions that can be practiced without harming any living being and that consistently safeguard a person’s moral and spiritual welfare.
A king (contextually identified in the prompt as Janaka) has asked which dharma-aligned practices involve no violence. Parāśara begins his reply, signaling that he will list such non-injurious deeds.