Shloka 293
Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda: Aśuddha-Sevana, Guṇa-Dr̥ṣṭi, and Sāṃkhya–Yoga Ekārthatā
Mahābhārata 12.293
ब्राह्मण इन्द्रियसंयमसे, क्षत्रिय युद्धमें विजय पानेसे, वैश्य न्यायपूर्वक उपार्जित धनसे और शाूद्र सदा सेवाकार्यमें कुशलताका परिचय देनेसे शोभा पाता है ।।
brāhmaṇa indriya-saṁyama-se, kṣatriya yuddha-meṁ vijaya pāne-se, vaiśya nyāya-pūrvaka upārjita dhana-se, śūdra sadā sevā-kārya-meṁ kuśalatā kā paricaya dene-se śobhā pāta hai. iti śrīmahābhārate śānti-parvaṇi mokṣa-dharma-parvaṇi parāśara-gītāyāṁ trinavaty-adhika-dviśatatamo 'dhyāyaḥ.
পৰাশৰে ক’লে—ব্ৰাহ্মণ ইন্দ্ৰিয়সংযমে, ক্ষত্ৰিয় যুদ্ধত বিজয়ে, বৈশ্য ন্যায়সঙ্গতভাৱে উপাৰ্জিত ধনে, আৰু শূদ্ৰ সদায় সেৱাকৰ্মৰ কুশলতাৰে শোভিত হয়। এইদৰে শ্ৰীমহাভাৰতৰ শান্তিপৰ্বৰ মোক্ষধৰ্মপৰ্বত পৰাশৰগীতাৰ ২৯৩তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।
पराशर उवाच
Educational Q&A
Each social role is ‘adorned’ by excellence in its defining dharma: sense-restraint for the brāhmaṇa, victorious protection through martial success for the kṣatriya, just and lawful wealth-creation for the vaiśya, and skilled, reliable service for the śūdra. The verse frames dignity as arising from disciplined fulfillment of one’s responsibilities rather than mere status.
Within the Mokṣa-dharma section of Śānti Parva, the sage Parāśara is delivering a didactic discourse (Parāśara-gītā). This verse functions as a summarizing statement and chapter colophon, closing the adhyāya by restating the ethical markers of excellence for the four varṇas.