Shloka 20
Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda: Aśuddha-Sevana, Guṇa-Dr̥ṣṭi, and Sāṃkhya–Yoga Ekārthatā
Mahābhārata 12.293
अतिक्रामेन्मज्जमानो विविधेन नर: सदा । तथा प्रयत्न कुर्वीत यथा मुच्येत संश्रयात्
atikrāmen majjamāno vividhenā naraḥ sadā | tathā prayatnaṁ kurvīta yathā mucyeta saṁśrayāt ||
পৰাশৰে ক’লে—যেনেকৈ ডুবি থকা মানুহে নানাবিধ উপায়েৰে সদায় পাৰ হ’বলৈ চেষ্টা কৰে, তেনেদৰে মানুহেও নিৰন্তৰ তেনে প্ৰয়াস কৰিব লাগে যাতে তেওঁ আশ্ৰয়-আসক্তি (সংসাৰবন্ধন)ৰ পৰা মুক্ত হয়।
पराशर उवाच
Educational Q&A
One should make sustained, practical effort—like a drowning person using every available means—to free oneself from worldly dependence and attachment, aiming at release from saṁsāra.
In Śānti Parva’s instructional discourse, Parāśara advises the listener through a vivid simile: the urgency and ingenuity of a drowning person becomes the model for spiritual striving toward liberation.