Shloka 38
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्
nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||
যি মানুহে নতুন কোনো উদ্যোগ নলয় আৰু যি পায় তাতেই জীৱন নিৰ্বাহ কৰে—সেও যদি পুণ্যৱানসকলৰ মাজত বাস কৰে তেন্তে নিৰ্মল পুণ্য লাভ কৰে; আৰু পাপীৰ সঙ্গত থাকিলে পাপৰ অংশীদাৰ হয়। অৰ্থাৎ ফল কেৱল নিজৰ কৰ্মৰ পৰা নহয়, সঙ্গৰ নৈতিক পৰিবেশৰ পৰাও গঢ় লৈ উঠে।
नारद उवाच
Educational Q&A
Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.