Shloka 15
Parāśara’s Counsel on बुद्धि (Discernment), Karma-Consequences, and Avoidance of Pāpānubandha Actions
शस्त्रैश्व विविधैर्दिव्यै: पावकोल्काभिरेव च । देवासुरैस्तत: सैन्यै: सर्वमासीत् समाकुलम्
śastraiś ca vividhair divyaiḥ pāvakolkābhir eva ca | devāsuraiḥ tataḥ sainyaiḥ sarvam āsīt samākulam ||
তেতিয়া তৰোৱাল, পট্টিশ, ত্ৰিশূল, শক্তি, তোমৰ, মুদ্গৰ, নানাবিধ শিলা, ভয়ংকৰ টংকাৰধ্বনি কৰা ধনু, বহু প্ৰকাৰৰ দিব্য অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, অগ্নিশিখা আৰু দেৱ-অসুৰৰ সেনাই সমগ্ৰ আকাশ আৱৰি পেলালে; সৰ্বত্ৰ অস্ত্ৰসংঘৰ্ষৰ গর্জন আৰু অগ্নিৰ দীপ্তি বিয়পি পৰিল।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how warfare—especially when empowered by ‘divine’ means—rapidly becomes all-consuming chaos. Implicitly, it cautions that violence, once unleashed, overwhelms order and discernment, challenging the ethical restraint central to dharma.
Bhīṣma describes a scene of intense battle in which the sky/space is filled with many kinds of weapons, blazing firebrands, and the assembled hosts of devas and asuras, creating a state of total tumult and confusion.