Shloka 57
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
वृत्र बवाच एवं गते मे न विषादो<स्ति कश्चित् सम्यक् च पश्यामि वचस्तथैतत् | श्रुत्वा तु ते वाचमदीनसत्त्व विकल्मषोअस्म्यद्य तथा विपाप्मा
Vṛtra uvāca—evaṁ gate me na viṣādo 'sti kaścit, samyak ca paśyāmi vacas tathaitat | śrutvā tu te vācam adīna-sattva, vikalmaṣo 'smy adya tathā vipāpmā ||
বৃত্ৰ ক’লে—যদি বিষয়টো এনেকুৱাই হয়, তেন্তে মোৰ বাবে এতিয়া কোনো বিষাদ নাই। মই আপোনাৰ বাক্য স্পষ্টকৈ বুজিছোঁ আৰু তাক সত্য বুলি গ্ৰহণ কৰিছোঁ। হে উদাৰচিত্ত মহাত্মা! আজি আপোনাৰ বাণী শুনি মোৰ সকলো কলুষ দূৰ হ’ল, মই পাপমুক্ত যেন অনুভৱ কৰিছোঁ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Right understanding of true instruction dispels sorrow and produces inner purification; hearing and grasping a wise teaching can remove moral defilement and restore clarity and peace.
Vṛtra responds to Sanatkumāra’s counsel: he declares that he no longer feels grief, affirms that he understands the teaching as true, and states that by hearing it he feels cleansed of sin and impurity.