Shloka 113
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
आदित्याज्जायते वृष्टिवष्टेरन्न॑ तत: प्रजा: । जिस प्रकार आकाशसे निर्मल जलकी वर्षा होती है उसी प्रकार शुद्ध भावसे किये हुए यज्ञसे योग्य प्रजाकी उत्पत्ति होती है। विप्रवर! अग्निमें डाली हुई आहुति सूर्यमण्डलको प्राप्त होती है
ādityāj jāyate vṛṣṭir vṛṣṭer annaṃ tataḥ prajāḥ |
আদিত্যৰ পৰা বৰষুণ জন্মে, বৰষুণৰ পৰা অন্ন, আৰু অন্নৰ দ্বাৰাই প্ৰজাৰ জন্ম আৰু জীৱনধাৰণ হয়। যেনেকৈ আকাশৰ পৰা নিৰ্মল জল বৰ্ষে, তেনেকৈ শুদ্ধ ভাবৰে সম্পন্ন যজ্ঞৰ পৰা যোগ্য প্ৰজাৰ উৎপত্তি হয়। হে বিপ্ৰবৰ! অগ্নিত দিয়া আহুতি সূৰ্যমণ্ডললৈ প্ৰাপ্ত হয়; সূৰ্যৰ পৰা বৰষুণ হয়; বৰষুণৰ পৰা অন্ন উৎপন্ন হয়; আৰু অন্নৰ দ্বাৰাই সমগ্ৰ প্ৰজা জন্ম আৰু জীৱন ধাৰণ কৰে।
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Dharmic, pure-intentioned action (exemplified by yajña and rightful conduct) sustains cosmic balance: the sun supports rain, rain produces food, and food sustains all beings; therefore personal ethics and social welfare are inseparable.
Chulādhāra is instructing a learned interlocutor by describing the causal chain that connects the Sun, rainfall, food production, and the survival and growth of living beings, using it to ground an ethical lesson about purity and world-sustaining duty.