Shloka 27
कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
तस्माद् बुद्धान्ति पुरुषा न हि तत् कस्यचिद् ध्रुवम् | श्रद्धधानस्ततो लोको दद्याच्चैव यजेत च
tasmād buddhānti puruṣā na hi tat kasyacid dhruvam | śraddadhānas tato loko dadyāc caiva yajeta ca ||
সেয়ে বুদ্ধিমানসকলে বুজে—ধন কেতিয়াও কোনো এজনৰ ওচৰত স্থায়ী হৈ নাথাকে। সেয়ে শ্ৰদ্ধাৱান মানুহে সেই ধন দান কৰিব লাগে আৰু যজ্ঞতো নিয়োগ কৰিব লাগে—ক্ষণভঙ্গুৰ সম্পদক স্থায়ী পুণ্য আৰু লোকহিতৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wealth is unstable and does not stay permanently with any individual; therefore one should, with faith, convert transient riches into lasting dharmic value through charity (dāna) and sacrificial/ritual offering (yajña).
Vaiśampāyana continues a didactic passage in Śānti Parva, presenting a moral reflection: recognizing the impermanence of possessions, people are urged to practice generosity and sacrificial giving as a proper social and spiritual use of wealth.