Shloka 216
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
तत्र वायुजलाहारा चचार नियम पुन: । नृपश्रेष्ठ तदनन्तर वह कन्या कौशिकी नदीके तटपर गयी। वहाँ वायु और जलका आहार करके उसने पुनः कठोर नियमोंका पालन किया
tatra vāyu-jalāhārā cacāra niyamaḥ punaḥ | nṛpaśreṣṭha tad-anantaraṃ sā kanyā kauśikī-nadīke taṭaparaṃ gatā |
তাত সি বায়ু আৰু জলক আহাৰ কৰি পুনৰ কঠোৰ নিয়ম পালন কৰিলে। তাৰ পাছত, হে নৃপশ্ৰেষ্ঠ, সেই কন্যা কৌশিকী নদীৰ তীৰলৈ গ’ল; তাতো বায়ু-জল আহাৰ কৰি সি পুনৰ দুঃসাধ্য নিয়ম অনুশীলন কৰিলে।
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of niyama and tapas—disciplined self-regulation and austerity—as a means of moral strength and spiritual steadiness. Living on minimal sustenance (air and water) symbolizes mastery over desire and perseverance in a chosen vow.
Bhīṣma describes a maiden who resumes severe observances, taking only air and water as sustenance. Afterward she goes to the bank of the Kauśikī river, where she continues her rigorous discipline.