Shloka 27
सूक्ष्मभूत-भूतात्मविज्ञानम्
Knowing the subtle principle and the bhūtātman through yoga
उत्तान आस्ये न हविर्जुहोति लोकस्य नाभिर्जगत: प्रतिष्ठा । तस्याड्रमज्ननि कृताकृतं च वैश्वानर: सर्वमिदं प्रपेदे .
uttāna āsye na havir juhoti lokasya nābhir jagataḥ pratiṣṭhā | tasyāṅgam agnau kṛtākṛtaṃ ca vaiśvānaraḥ sarvam idaṃ prapede ||
ব্যাসে ক’লে—সন্ন্যাসীয়ে খোলা মুখত (বাহ্য অগ্নিত যেনেকৈ) হবি নিক্ষেপ নকৰে; সি প্ৰাণ আৰু অন্তঃকৰণক আত্মাতেই হোম কৰে। তেনে জনৰ সমগ্ৰ দেহ আৰু কৃত‑অকৃত কৰ্মসমষ্টি যেন অগ্নিৰ অঙ্গ হৈ পৰে; সি সেই বৈশ্বানৰৰ সৈতে একাত্ম হয়—যি জীৱসমূহৰ নাভিস্থান, উদৰত জঠৰাগ্নিৰূপে অৱস্থিত, জগতৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু সমগ্ৰ বিশ্বত ব্যাপ্ত।
व्यास उवाच
Educational Q&A
True renunciation is an inner yajña: instead of external offerings, one dissolves the senses, mind, and prāṇa into the Self, realizing identity with Vaiśvānara—the universal inner fire that sustains life and pervades the cosmos.
Vyāsa explains a contemplative model of sacrifice in the Śānti teachings: the sannyāsin does not perform a literal mouth-to-fire oblation, but internalizes the rite so that body and karmic account are absorbed into the cosmic Fire (Vaiśvānara), the world’s support.