Shloka 256
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
सेवेत तान् समावृत्य इति धर्मेषु निश्चय: । जिन-जिन गन्धों और रसोंका ब्रह्मचारीको सेवन नहीं करना चाहिये
sevet tān samāvṛtya iti dharmeṣu niścayaḥ |
সমাৱর্তনৰ পিছতহে সেয়া ভোগ কৰিব— এইয়েই ধৰ্মৰ স্থিৰ সিদ্ধান্ত। যি যি গন্ধ আৰু ৰস ব্রহ্মচাৰীয়ে ভোগ কৰিব নালাগে, ব্রহ্মচৰ্যকালত সেয়া ত্যাগ কৰিব; সমাৱর্তন-সংস্কাৰ সম্পন্ন হোৱাৰ পিছতহে সেয়া ভোগযোগ্য।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sense-enjoyments that are restricted for a brahmacārin should be renounced during the period of studentship and may be taken up only after samāvartana; dharma is defined here as disciplined timing and restraint, not mere denial.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Vyāsa states a normative rule for the student stage: abstain from certain pleasures during brahmacarya and partake only after the formal completion of training marked by samāvartana.