Shloka 21
Adhyāya 240: Indriya–Manas–Buddhi–Ātman — The Inner Hierarchy and Restraint (इन्द्रिय-मनस्-बुद्धि-आत्म-क्रमः)
त॑ पश्यन्ति महात्मानो ब्राह्मणा ये मनीषिण: । धृतिमन्तो महाप्राज्ञा: सर्वभूतहिते रता:
taṁ paśyanti mahātmāno brāhmaṇā ye manīṣiṇaḥ | dhṛtimanto mahāprājñāḥ sarvabhūtahite ratāḥ | sattvasaṁsevanād dhīro nidrām ucchettum arhati |
সেই (পৰমাত্মা)ক কেৱল সেই মহাত্মা ব্ৰাহ্মণসকলেই দেখে, যিসকল মনীষী—ধৃতিসম্পন্ন, মহাপ্ৰাজ্ঞ আৰু সৰ্বভূতহিতত ৰত। সত্ত্বৰ সাধনাৰে ধীৰ পুৰুষ নিদ্ৰা (তমস) ছিন্ন কৰিবলৈ যোগ্য হয়; অন্তৰ্জয়—স্বভাৱশুদ্ধি আৰু মনোনিগ্ৰহ—দ্বাৰাই সৰ্বব্যাপী আত্মাৰ সাক্ষাৎ দর্শন সম্ভৱ হয়।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vision of the Supreme Self is attained by sages who combine discernment (manīṣā), steadfast self-control (dhṛti), great wisdom, and active commitment to the welfare of all beings; cultivating sattva supports wakeful clarity by overcoming torpor (nidrā).
Vyāsa is describing the qualifications of those who can ‘see’ the Supreme Reality: they are wise brāhmaṇas devoted to universal good, and through sattvic discipline they overcome dullness and maintain the inner clarity needed for realization.