Shloka 3
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
प्रशाधि पृथिवीं पार्थ ययातिरिव नाहुष:,“कुन्तीनन्दन! तुम नहुषपुत्र ययातिके समान इस पृथिवीका पालन करो। तुम्हारे इन तपस्वी भाइयोंने वनवासके समय बड़े दुःख उठाये हैं। नरव्याप्र! अब ये उस दुःखके बाद सुखका अनुभव करें
vaiśampāyana uvāca | praśādhi pṛthivīṃ pārtha yayātir iva nāhuṣaḥ |
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে পাৰ্থ, নহুষপুত্ৰ যযাতিৰ দৰে এই পৃথিৱী শাসন কৰি পালন কৰা। হে কুন্তীনন্দন, তোমাৰ তপস্বী ভাতৃসকলে বনবাসকালত মহাদুঃখ ভোগ কৰিছিল; হে নৰব্যাঘ্ৰ, সেই কষ্টৰ পাছত এতিয়া তেওঁলোকে সুখ অনুভৱ কৰক।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse urges righteous kingship (rājadharma): rule the realm firmly and justly, taking exemplary past rulers as models, and ensure that those who have endured hardship—especially one’s own kin who practiced austerity in exile—receive protection and well-being.
Vaiśampāyana addresses Pārtha (Arjuna), exhorting him to govern the earth like King Yayāti. The statement frames the post-exile/post-suffering transition: the Pāṇḍavas, having borne severe difficulties during forest exile, should now be allowed to enjoy peace and happiness under proper rule.