Shloka 356
Vānaprastha-vṛtti and the Transition toward the Fourth Āśrama (वानप्रस्थवृत्तिः चतुर्थाश्रमोपक्रमश्च)
सम: सर्वेषु भूतेषु ब्रह्माणमभिवर्तते । जिसने ममता और अहंकारका त्याग कर दिया है
samaḥ sarveṣu bhūteṣu brahmāṇam abhivartate |
যি সকলো ভূত-প্ৰাণীৰ প্ৰতি সমভাৱ ৰাখে, সি ব্ৰহ্মভাব লাভ কৰে। যিয়ে মমতা আৰু অহংকাৰ ত্যাগ কৰিছে, শীত-উষ্ণ আদি দ্বন্দ্ব সমভাবে সহে, যাৰ সংশয় দূৰ হৈছে, যিয়ে কেতিয়াও ক্ৰোধ বা দ্বেষ নকৰে, মিছা নকয়, গালি শুনিলেও বা মাৰ খালেও কাৰো অমঙ্গল নাভাবি, সকলোৰে প্ৰতি মৈত্ৰীভাবেই ধৰে; মন, বাক্য আৰু কৰ্মে কোনো জীৱক দুখ নিদিয়ে আৰু সকলো প্ৰাণীত সমদৃষ্টি ৰাখে—সেই যোগী ব্ৰহ্মভাব প্ৰাপ্ত হয়।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Equanimity toward all beings—expressed as freedom from ego and possessiveness, endurance of dualities, truthfulness, non-hatred, and non-harm in thought, speech, and action—is presented as the direct discipline by which a yogin attains Brahman-realization.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Vyāsa delivers a didactic description of the marks of a true yogin: one who remains friendly and harmless even under provocation and who treats all beings equally, thereby reaching the Brahman-state.