Shloka 12
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
अवैरकृत् सूपचार: समो निन्दाप्रशंसयो: । सुवृत्त: शीलसम्पन्न: प्रसन्नात्मा55त्मवान् प्रभु:
avairakṛt sūpacāraḥ samo nindāpraśaṃsayoḥ | suvṛttaḥ śīlasampannaḥ prasannātmā ātmavān prabhuḥ ||
ভীষ্মে ক’লে—সিয়ে কাৰো প্ৰতি বৈৰ নধৰে আৰু শিষ্টাচাৰসহ ব্যৱহাৰ কৰে। নিন্দা-প্ৰশংসাত সিয়ে সমভাব ৰাখে। তাৰ আচৰণ উত্তম, শীলসম্পন্ন; অন্তৰাত্মা প্ৰসন্ন। আত্মসংযমী আৰু স্বাধীন হৈ সিয়ে সদ্গুণত অটল থাকে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse defines an ideal ethical person: one who does not generate hostility, treats others with courteous conduct, remains steady in praise and blame, and is inwardly serene and self-mastered.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs on dharma and right conduct; here he lists qualities that mark a virtuous, authoritative person fit to guide or lead through moral steadiness.