Shloka 30
Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
अथवा मन्त्रवद्ब्रूयुरात्मादानाय दुष्कृतम् । स वै हेतुरनादाने शुद्धरर्मानुपालने
athavā mantravad brūyur ātmādānāya duṣkṛtam | sa vai hetur anādāne śuddha-dharmānupālane
অথবা তেওঁলোকে মন্ত্রোচ্চাৰণৰ দৰে গম্ভীৰভাৱে কয়—‘দুষ্কৃত কৰ্ম আত্ম-স্বীকাৰৰ বাবে’; অৰ্থাৎ নিজৰ দোষ নিজে স্বীকাৰ কৰি নিজৰ ওপৰত ল’ব লাগে। কিয়নো এই স্বীকাৰোক্তিয়েই পুনৰ সেই দোষ নকৰাৰ কাৰণ হয় আৰু শুদ্ধ ধৰ্ম নিষ্ঠাৰে পালন কৰাত সহায় কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Owning one’s wrongdoing—openly and solemnly—functions as a moral remedy: it prevents repetition of the fault and supports steady adherence to pure dharma.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Śānti Parva, explains a principle of ethical correction: confession/acceptance of misdeeds (spoken with mantra-like seriousness) becomes a cause for restraint and renewed commitment to righteous conduct.