धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
अजाततशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता । तां जित्वा च वृथा राजन् न परित्यक्तुमहसि,नरेश्वर! अजातशत्रो! तुमने धर्मके अनुसार यह सारी पृथ्वी जीती है। इसे जीतकर व्यर्थ ही त्याग देना तुम्हारे लिये उचित नहीं है
ajātaśatro dharmeṇa kṛtsnā te vasudhā jitā | tāṃ jitvā ca vṛthā rājan na parityaktum arhasi, nareśvara ||
অজাতশত্ৰু! ধৰ্মৰ দ্বাৰা তুমি এই সমগ্ৰ পৃথিৱী জয় কৰিছা। জয় কৰি, হে ৰাজন, ইয়াক বৃথাই ত্যাগ কৰা তোমাৰ বাবে শোভন নহয়।
देवस्थान उवाच
Victory gained through dharma creates an obligation to govern responsibly; abandoning the realm out of despair or guilt is portrayed as a fruitless renunciation that neglects royal duty.
A counselor-like voice addresses Yudhiṣṭhira (Ajātaśatru), urging him not to give up sovereignty after having righteously won the earth, emphasizing that kingship must be carried as a duty rather than discarded.