Śarīrin, Buddhi, and the Limits of Sense-Perception (इन्द्रियबुद्धिशरीरिविचारः)
न तत्पुरुषकारेण न च दैवेन केनचित् । सुखमेष्यति तत् तस्य यदेवं संयतात्मन:,इस प्रकार मनोनिग्रहपूर्वक ध्यान करनेवाले योगीको जो दिव्य सुख प्राप्त होता है, वह मनुष्यको किसी दूसरे पुरुषार्थसे या दैवयोगसे भी नहीं मिल सकता
na tatpuruṣakāreṇa na ca daivena kenacit | sukham eṣyati tat tasya yad evaṁ saṁyatātmanaḥ ||
ভীষ্মে ক’লে— এইদৰে সংযত আত্মাৰ যি সুখ লাভ হয়, সেয়া অন্য কোনো ধৰণৰ পুৰুষকাৰৰ দ্বাৰা নহয়, নতুবা কোনো দেৱযোগৰ দ্বাৰাও নহয়; সেয়া অন্তৰ্নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ধ্যান-নিগ্ৰহৰ পৰাই উদ্ভৱ হয়।
भीष्म उवाच