Shloka 2
Śarīrin, Buddhi, and the Limits of Sense-Perception (इन्द्रियबुद्धिशरीरिविचारः)
यथा स्वनुष्ठितं ध्यानं तथा कुर्वन्ति योगिन: । महर्षयो ज्ञानतृप्ता निर्वाणणतमानसा:,निर्वाणस्वरूप मोक्षमें मन लगानेवाले ज्ञानतृप्त योगयुक्त महर्षिगण उसी उपायका अवलम्बन करते हैं, जिससे ध्यानका भलीभाँति अनुष्ठान हो सके
bhīṣma uvāca | yathā svanuṣṭhitaṃ dhyānaṃ tathā kurvanti yoginaḥ | maharṣayo jñānatṛptā nirvāṇatamanāsāḥ |
যোগীসকলে ধ্যান যেন সম্যকভাৱে সম্পন্ন হয় তেনেদৰে অনুশীলন কৰে। যিসকল মহর্ষি সত্যজ্ঞানত তৃপ্ত আৰু যাঁদের মন নিৰ্বাণত নিবিষ্ট, তেওঁলোকে ধ্যান সুশিদ্ধ হ’বলৈ যি উপায়, সেই উপায়েই আশ্ৰয় লয় আৰু মোক্ষস্বৰূপত চিত্ত স্থিৰ কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Meditation should be undertaken with correct method and discipline; the wise seers, fulfilled by liberating knowledge, choose whatever practical means best enables steady dhyāna, because their aim is nirvāṇa (mokṣa).
In Śānti Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on higher dharma and the path to liberation; here he describes how accomplished yogins and great seers orient their practice toward effective meditation and mokṣa.