Shloka 11
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
ভৰদ্বাজে ক’লে—সেই লোকত পৰস্ত্ৰীৰ প্ৰতি কাৰো মনত লোভ জাগে নাহে; সকলোৱে নিজৰ পত্নীতেই অনুৰক্ত থাকে। ধনৰ বাবে তাত মানুহে পৰস্পৰক হত্যা নকৰে, কাকো বন্ধনত নোথায়। অদ্ভুত বিস্ময়ে কাৰো চিত্ত বিচলিত নহয়, কিয়নো তাত অধৰ্মৰ স্থানেই নাই। কাৰো মনত সন্দেহো জন্ম নলয়—এনেদৰেই তাত ধৰ্মৰ স্থিৰ বিধান আছে।
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.