Shloka 37
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
भीष्म उवाच अजगरचरितं व्रतं महात्मा य इह नरो<नुचरेद् विनीतराग: । अपगतभयलो भमोहमन्यु: स खलु सुखी विचरेदिमं विहारम्
bhīṣma uvāca | ajagaracaritaṁ vrataṁ mahātmā ya iha naro 'nucared vinītarāgaḥ | apagatabhayalobhamohamanyuḥ sa khalu sukhī vicared imaṁ vihāram ||
ভীষ্মে ক’লে—হে ৰাজন! যি মহাত্মাই এই লোকত ৰাগ সংযত কৰি, আৰু ভয়, লোভ, মোহ আৰু ক্ৰোধ ত্যাগ কৰি ‘আজগৰ-চৰিত’ ব্ৰত অনুসৰণ কৰে—সেইজন সত্যই সুখী হৈ, শান্ত স্বাধীনতাৰে জীৱনত বিচৰণ কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Happiness and freedom in life arise from disciplined restraint: practicing the ‘ajagara-vrata’ (a life of simplicity and non-grasping) and abandoning attachment along with fear, greed, delusion, and anger.
In the Shanti Parva’s instruction to the king, Bhishma recommends an ascetic-ethical model called the ‘ajagara’ (python) observance, praising the person who lives without craving and without the inner enemies of fear, greed, delusion, and anger.